Успаміны тычацца таго часу, калі ў будучым вядомы украінскі журналіст Віталь Жажэра парцаваў у Магілёўскім тэатры, а Караткевіч быў прызнаны, папулярны і ўжо жанаты. Як і зараз, тады Магілёўскі тэатар быў пераважна рускамоўным і не звяртаў увагі на беларускіх аўтараў (і зараз у Магілёўскім тэатры мала беларускамоўных пастановак).
Але ў выхадцаў з Украіны, якіх тады ў тэатры было не мала, з'явілася ідэя паставіць нацыянальнага аўтара - Караткевіча або Някляева. Выбар спыніўся на Караткевічавым "Хрыстос прызямліўся ў Гародні". Але Уладзімір сямёнавіч, паказаўшы сцэнар, не даў дазволу на яго пастаноўку ў Магілёўскім тэатры з-за яго рускамоўнасці. Падрабязней успаміны можна пабачыць у друкаваным выпуску "Нашай Нівы", а бо на сайце газеты.
